Ekki sást nú lengi í bláan himinn eftir að létti til suðvestan- og vestantil síðdegis. Fljótlega varð himinninn hvígulur og yfir lagðist dulúðlegt mistur.
Myndin af Bessastöðum tók Ólöf fyrr í kvöld og fjalægðin var aðeins um 1.000 m.
Og þetta gerist í SV-átt, þegar loftið kemur af hafi. Útiloka má saltmóðu, en hún er haust- og vetrarfyrirbæri samfara stormum á Grænlandshafi.
Reykjarmistur frá skógareldunum í Kanada er haldbærasta skýringin. Enda sýna bakreikningar loftagna með Hysplit í 500 og 1.500 m hæð yfir Reykjanesskaga í kvöld uppruna þeirra vestan frá víðáttum Kanada, þaðan sem það barst um fyrir 5-10 dögum. Græni ferillinn er hærri eða í 5.000 metra hæð.
Mengunarmælar suðvestanlands sýna margir aukið útslag á fínu svifryki, svokölluðu PM2,5. Þar hefur styrkurinn verið á gulu með 20-30 míkrógrömm. Í ryk eða sandfoki af landi ber hins vegar meira á grófara svifryki, PM10.
Reykurinn hefur þynnst það mikið að hvítur litur mistursins verður allsráðandi í stað þessa gula og rauða sem sjá mátti á myndum frá borgum vestanhafs við Atlantshafið fyrir örfáum dögum.
Kannski verður meira um mistur þessarar ættar hér á landi í framtíðinni samfara hlýnun jarðar, í gegnum það orsakasamhengi að hlýrri sumur valda auknam skógareldum í N-Ameríku?
Að jafnaði berst loft til okkar eftir krókaleiðum frekar frá vestri, en úr austri, þó svo að mistur eða önnur mengun geti hæglega borist frá meginlandi Evrópu. Uppprettur þar eru líka styttra frá okkur!
Fróðlegt væri að heyra frá flugmönnum Icelandair sem héldu vestur um haf síðdegis hvort þessi hvítmóða hafi verið áberandi og eins hve hátt hún náði hér vesturundan í kvöld.